Vooraf hebben we altijd chance dat Marleen en haar entourage heel wat op poten zetten!
Maar op de moment dat we zelf iets moeten gaan doen! Pfff.. ge zoudt al moe worden nog voor dat ge moet beginnen!
Allé, niet getalmd, ’s zaterdags wordt er al wat klaargezet en -gemaakt. De Gunter heeft nog wat geregeld mee een paar mensen op dinsdag; dus we zullen wel niks vergeten zeker?
En dan den dag : zondagmorgen vroeg uit bed, goe eens door de ogen wrijven, en dan maar op pad om de zaal gaan klaar te zetten! Er werd wat gespeculeerd of we wel genoeg kaarten zouden verkocht hebben, maar blijkbaar had Natalie (van de Remi) weeral extra goed haar best gedaan, dus daar moesten we ons geen zorgen over maken!
Er was ander nieuws !!! Er zou in Spanje nog ne deserteur zitten! Da maske ging de hele dag over de tong! Nu ik hou niet van roddelen, dus hare naam zal ik hier niet vermelden, maar naar het schijnt zou het een zus van een Els zijn, een dochter van een Lea en Frans (die allebei wel harde werkers zijn! De appel is hier verrrrrrrrrr naast de boom gevallen!) en de oudste van de dwarsfluitjes! We gaan daar hier verder in de tekst aan haar geen woorden vuil maken, maar ze zal dat nog jaren mogen horen en naar schijnt kan zoiets heeeeel lang zijn, vraag dat maar eens aan Marc Pauwels!
Hoe dan ook op ne gegeven moment zijn we klaar met alles en kan het volk binnenkomen, tenminste als we zeker zijn dat ons Marie gearriveerd is. Wie is Marie zult ge vragen. Da’s iemand; ik denk een 80 jaar jong, die een aantal van haar kleinkinderen (Raf en Marc) in toom moet komen houden en die terwijl dat ze komt babysitten ook nog eens voor de koffie, de afwas en wie weet nog wat allemaal zorgt!
Volk! Volk! Goe volk! De eerste kwamen binnen! Els zorgde samen mee Ann voor de kaarten! De jeugd verzorgde de tafels, het slagwerk zorgde voor friet en steaks; de ene tapte, Joke zorgde voor foto’s, de andere diende op, heel wat braven zielen kwamen meehelpen! . D’er bleek maar ene te zijn die altijd commandeerde en zelf niks deed! Allé, niks deed : pff geregeld moesten we hem gaan zoeken, want dan zat ‘m hier en dan daar bij aan ’t tafel. De voormiddag en middag vlogen voorbij. Rap zelf wat eten en dan… de tweede lading! Allé doorwerken! Komaan! Ge zijt precies ne vakantieganger uit Spanje! (ge merkt dat dat diep zit, we kunnen d’er toch niet over zwijgen!)
De zus (ook een Els) van de Raf komt binnen mee heel wat hondenliefhebbers! We dienen nog een tafel bij te zetten!
Dan nog hoog bezoek : een aantal mensen van over ’t water! Ge verstond ze wel altijd niet; maar ze hebben (deze keer) niks verkeerd gedaan; het enigste wat dat ge die kunt ten laste leggen is dat ze zich mee de verkeerde mensen ophouden (Els Geerinckx naar het schijnt)
Tegen dat we iedereen buiten hadden, was ’t al heel laat en dan moest het zwaar werk nog beginnen. Alles opkuisen en dieje grote afwas! Vuil, smerig, vettig, !
Allé ge snapt het al, daar hebben we ons pollekes nog goe kunnen aan warmen!
Wordt het nu gene tijd om naar huis te gaan???
Ja hoor, de ene geeuwde, de andere kreeg (of had al) wallen onder z’n ogen, nog rap ene drinken op de goeie afloop en.. dan naar huis…
Volgende keer zullen we er weer GRAAG bijzijn (AllemANS ALS ’T KAN!)
